26/03/2020

ஓம் மந்திரம் - தியானம் 3

உடல் நலனுக்கு பல ஆசன முறைகளை கற்பித்துள்ளனர் சித்தர்கள். ஆசன வரிசையில் மனதை பக்குவப்படுத்த உதவும் ஆசனமாக ஓகாசனத்தை போதித்துள்ளனர். ஓகாசனமே யோகாசனம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ஓகாசனம் மனதுக்கானது என்றாலும் அது மனதை போல கருத்தியல் தொடர்பானது அல்ல. ஓகாசனம் என்பது முழுக்க முழுக்க உடலியல் (பொருளியல்) தொடர்பானது.

உடல் ஆசன முறைகளில் ஒன்று தான் ஓகாசனம். உடலின் மூச்சை கையாளும் உடற்பயிற்சியே ஓகாசனம். மூச்சை கையாளும்போது நம் எண்ணங்களும் இயல்பாகவே ஒடுக்கம் பெறுகிறது. இதனாலேயே ஓகாசனத்தை மனதுடன் தொடர்புடையதாக குறிப்பிடுகிறோம்.

மற்ற உடல் ஆசனங்களை செய்யும்போது மனம் ஒடுக்கம் பெறுவது இல்லை. ஆனால் ஓகாசனம் செய்யும்போது மனம் இயல்பாக ஒடுக்கம் பெறுகிறது. மனதை அடக்கும் தந்திரமாக ஒகாசனம் அமைகிறது.

ஓகாசனத்தின் மந்திரமாக ஓம்காரம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. ஓம்காரம் என்றால் அடங்கி போவது., அமைதியாவது., ஆமோதிப்பது., ஒத்துக்கொள்வது., அப்படியே என சம்மதிப்பது., என்ற அர்த்தங்கள் தமிழில் விவரிக்கப்படுகிறது.

ஆபிரகாமிய மதங்களின் ஆமேன் என்ற சொல்லும், ஓம் என்ற சொல்லும் ஒரே அர்த்தத்தையே குறிக்கின்றன. ஆமேன் என்றால், ஆமாம், அப்படியே, அதுதான் என ஒத்துக்கொள்ளும் மனநிலையையே குறிக்கிறது. இதே மனநிலை தான் ஒம் என்ற சொல்லிற்கும் உடையது.

ஓம் என்பது ஓங்காரம் என்ற சொல்லின் சுருக்க குறியீடாக உள்ளது. ஓம்காரம் என்பது அகங்காரம் என்ற சொல்லின் எதிர்ச்சொல். அகங்காரம் என்பது மனதின் பிறப்பு பெயர். ஒங்காரம் என்பது மனதின் இறப்பு பெயர். 

தமிழ் உயிர் எழுத்து வரிசையில் முதல் எழுத்தான ‘அ’ மனதின் பிறப்பு பெயருக்கு குறியீடாக இலக்கணப் படுகிறது. அ என்பதன் விரிவாக்கமே அங்காரம். அங்காரமே அகங்காரம் எனப்படுகிறது. தமிழ் உயிர் எழுத்து வரிசையில் இறுதி எழுத்தான ‘ஓ’ மனதின் இறப்பு பெயருக்கு குறியீடாக இலக்கணப் படுகிறது. ‘ஓ’ என்பதன் விரிவாக்கமே ஓங்காரம்.

தான் என்ற முதல் எண்ணத்திலேயே மனம் பிறக்கிறது. தான் என்ற எண்ணத்தை மனம் எப்போதும் விடுவதில்லை. தான், தன்னுடையது, தனக்கானது, என்ற அடிப்படையிலேயே மனதின் எண்ணங்கள் கட்டமைக்கப்படுகிறது. (மனம் குறித்த கட்டுரையில் விரிவாக பார்க்கலாம்.)

தான், தனக்கு, தனக்குறியது என்ற மனதின் அடிப்படை எண்ணங்களை அகங்காரம் என்ற சொல்லில் அழைக்கிறோம். தான் என்ற மனதின் எண்ணங்கள் முழுமையாக ஒடுக்கப்படும் போது மனம் இறப்பை சந்திக்கிறது. மனதின் இறப்பை ஓங்காரம் என அழைக்கிறோம். 

ஒருவர் ‘தான்’ என்ற இறுதி சுயநினைவையும் இழக்கும் போது மனதால் இறந்தவராகிறார். அந்த இறப்பின் நிலையே ஓங்காரம்.

நான் ஒன்றும் இல்லை. எல்லாம் இறைவனே. என் மனதை இறைவனிடம் ஒப்படைக்கிறேன் என்பதன் குறியீட்டு சொல்லாக ஓங்காரத்தை சைவசித்தர்கள் பயன்படுத்தி உள்ளனர்.

சரி இனி ஓங்காரத்திற்கும் ஓகாசனத்திற்கும் என்ன தொடர்பு என்பதை பார்த்து விடுவோம்.

ஓகாசனம் என்பது மூச்சு பயிற்சியை குறிக்கிறது. மூச்சு பயிற்சியின் போது சிந்தனை முழுவதும் மூச்சின் மீது கவனமாக இருக்க வேண்டும். இயல்பாகவே இது சாத்தியப்படும். மூச்சு பயிற்சியின் போது வேறு சிந்தனைகள் வராது. அப்படி வந்தால் மூச்சின் ஆளுகை இயல்பாகவே கைவிடப்படும்.
மூச்சு ஆசனத்தின் போது மனம் இயல்பாகவே ஒற்றை சிந்தனையில் ஒடுங்குகிறது. எனவே மன ஒடுக்கத்தின் பெயரையே மூச்சு ஆசனத்திற்கு பெயராக சூட்டி உள்ளனர் சித்தர்கள். மன ஒடுக்கத்தின் ஓங்காரமே மூச்சு ஆசனத்தின் ஓகாசனமாக பெயர் பெற்றுள்ளது அவ்வளவே.

இனி ஓம் என்ற சொல்லிற்கான விளக்கத்தை பார்ப்போம்.

ஓம் என்ற சொல்லிற்கு இந்துமத நூல்கள் பல விளக்கங்கள் தருகின்றன. அ.உ.ம என்ற எழுத்துக்களின் சுருக்கமாக ஓம் விவரிக்கப்படுகிறது.

ஓம் என்பது உயிர் மூச்சின் பிறப்பாகவும், உயிர் மந்திரமாகவும், மந்திரங்களுக்கும், சொல்லுக்கும், ஒலிக்கும் முதன்மையானதாகவும் கூறப்படுவது தவறான கருத்து. உண்மையில் ஓம் என்பது துவக்க ஒலியோ, துவக்க மந்திரமோ அல்ல. ஓம் என்பது இறுதி ஒலியும், இறுதி மந்திரமாகவுமே சித்தர்கள் விளக்கி உள்ளனர்.

தன் எல்லாவித எண்ணங்களையும் கைவிட்டு இறைநிலை என்ற ஒற்றை எண்ணத்தில் இருப்பதற்கான மந்திரமாகவே ஓம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. ஒம் என்ற இறுதி எண்ணத்தில் நிலைத்திருப்பதையே தியானம் என சித்தர்கள் விளக்கி உள்ளனர்.

ஓம் என்ற ஒற்றை எண்ணம் மனதின் இறுதி எண்ணமாக கொள்ளப்படுகிறது. ஓம் என்ற இறுதி எண்ணத்தில் தொடர்ந்து மனதை நிலை நிறுத்துவதையே தியானம் என்கிறோம்.

மனதில் ‘தான்’ என்ற எண்ணம் அகன்று ஓம் என்ற எண்ணத்தை நிலைநிறுத்தம் கலையையே வீடுபேறு, சமாதி என்ற சொற்களில் அழைக்கிறோம்.

மனதில் ‘தான்’ எனும் எண்ணம் அகலும் போது உடல் மீதான எண்ணம் இல்லாமல் போகிறது. இதனால் உயிர் பயமும் அற்றுப்போகிறது. உயிர் பயம் இல்லாத போது பிறப்பு-இறப்பு என்ற கவலை இல்லை. இந்த நிலையை வீடுபேறு என சித்தர்கள் வியம்புகின்றனர்.

தியானம் செய்வதால் ‘தான்’ எனும் எண்ணத்தை தற்காலிகமாக ஒடுக்க முடியும். ஆனால் அது ஒரு மாயை மட்டுமே. இது போதை, மயக்கம் மற்றும் தூக்கம் போன்றது. போதை, தூக்கம், மயக்கம் தீர்ந்ததும் உடல்வலியும், மனவலியும் திரும்ப வந்துவிடும்.

தியானத்தால் கிடைக்கும் வீடுபேறு வெற்று மாயை. தியானத்திற்கும் அறத்திற்கும் தொடர்பே இல்லை. அறத்தை பேணி தியான நிலையை அடைவதை விட, போதையை பேணி தியான நிலையை அடைவது எளிது. இந்த குறுக்கு வழியே சித்தர்கள் தியானத்தை கைவிட காரணமாக அமைந்தது.

அந்த குறுக்குவழி சுவாரசியத்தை அடுத்த பகுதியில் பார்க்கலாம்..

தொடரும்...

22/03/2020

நான் எப்படி மீண்டேன் கொராணாவில் இருந்து? - சிறப்பு கட்டுரை

கொராணாவால் பாதிக்கப்பட்டு முழுமையாக குணம் அடைந்தவன் என்ற அனுபவ திமிரில் இந்த கட்டுரையை எழுதுகிறேன்.

பிப்ரவரி முதல் வாரத்தில் கொராணாவால் பாதிக்கப்பட்டடேன். பிப்ரவரி மூன்றாம் வாரத்தில் மீண்டேன். சரியாக 21 நாட்கள் நான் எடுத்துக்கொண்ட அறிவுபூர்வமான மருந்துகள் என்னை மீட்டது.

கொராணா என்றால் என்ன? அது ஏன் வருகிறது? எப்படி வருகிறது? என்னென்ன விளைவுகளை ஏற்படுத்தும். எப்படி சரி செய்வது என்பவற்றை வரிசையாக பார்க்கலாம்.

கொராணா என்பது தற்போது கண்டறியப்பட்ட வைரஸ் அல்ல. அது 1960லேயே கண்டறிப்பட்டு விட்டது. தற்போது பரவிக்கொண்டு இருப்பது கொராணா வைரஸ் குடும்பத்தை சார்ந்த கோவிட் 19 என்ற வைரஸ். பொதுவாக கொரோணா என அழைக்கிறோம்.

முதலில் வைரஸ் என்றால் என்ன என தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

வைரஸ் என்பது ஒரு சூழியல் உயிரி. சிறிது சூழல் மாறினாலும் உயிரற்ற பொருளாகிவிடும். மீண்டும் அதே சூழல் ஏற்பட்டால் உயிர்பெற்றுவிடும். அதேபோல வைரஸ் என்பது வளர்ச்சி இல்லா உயிரி. வைரஸ் எப்போதும் ஒரே அளவிலேயே இருக்கும். அது வளராது. அதே நேரத்தில் இனபெருக்கம் செய்யும். தன்னளவிலேயே பலவற்றை பெருக்கும். எவ்வளவு பெருக்கினாலும் அவையால் சூழியலை எதிர்கொள்ள முடியாது.

வைரஸ்கள் வரண்ட சூழலில் உயிரற்ற பொருளாகவும், ஈரப்பத சூழலில் உயிருள்ள பொருளாகவும் இருக்கும். வைரஸ்களை அழிக்க முடியாது. ஆனால் கொல்ல முடியும். கொராணா கோவிட்19 ம் ஒரு வைரஸ் தான்.

ஒரு வாரத்திற்கு மேல் நீண்டு நிற்கும் எல்லா சளி காய்ச்சலும் நுண்ணியிரிகளால் தான் ஏற்படுகிறது. வைரஸ், பாக்டீரியா, பூஞ்சைகள் என்பவையே நுண்ணுயிரிகள்.(இவை குறித்து நுண்ணுயிரிகள் கட்டுரையில் விரிவாக பார்க்கலாம். தற்போது கொரோணா குறித்து மட்டும் பார்ப்போம்.)

கொரணா வைரஸ் என்பது இரத்தம் மூலமாக பரவாது. இரத்தத்தில் வாழும் திறன் கொரோணா வைரசுக்கு இல்லை. அதனால் தான் இரத்த பரிசோதனையில் கொரோணா வைரஸ் தாக்கத்தை கண்டறிய முடியாது. கொரோணா வைரஸ் நமது நுரையீரல் சூழலில் வாழும் திறன் பெற்றது. நுரையீரல் சளியில் கொராணா எளிதாக தாக்குபிடிக்கும்.

பொதுவாக நுண்ணியிரிகள் சளிபடலத்தால் சூழப்பட்டால் இறப்பை சந்திக்கின்றன. ஆனால் கொரோணா சளியை தாக்குபிடித்து உயிருடன் இருக்கும் திறனை பெற்றுள்ளது.

நுரையீரல் சளியை எதிர்கொள்ளும் திறன் இருப்பதால் அங்கு கொரோணா பல்கி பெருகுகிறது. இதனால் நுரையீரல் சளியின் அளவு கூடுகிறது. சளி அதிகரிக்கும் போது இருமல், தும்மல், மூச்சு திணறல் ஏற்படுவது இயல்பு. மூச்சு திணறலை எதிர்கொள்ள இயலாதவர்கள் இறப்பை சந்திக்கின்றனர். அவ்வளவு தான் கொரோணா நோயின் மொத்த வரலாறு.

உண்மையில் கொராணா வைரசால் உலகில் யாரும் இறக்கவில்லை. விழிப்புணர்வு என்ற பெயரில் அதீத பயத்தை நோயாளியின் மீது திணித்துள்ளனர். கொராண பயத்தால் இறந்தவர்கள் தான் அதிகம். 

சரி மூச்சு திணறலை எதிர்கொள்ள என்ன செய்ய வேண்டும்?

1. முதலில் சளியின் அளவை குறைக்க வேண்டும். 2. சளியை மூச்சுபாதை அல்லாத மாற்று பாதையில் வெளியேற்ற வேண்டும். 3. மூச்சின் சமநிலையை பராமரிக்க வேண்டும். இவ்வாறு செய்வதால் இறப்பை தவிர்க்கலாம். இது கொராணாவுக்கு மட்டுமல்ல எல்லா சளி காய்ச்சலுக்கும் பொருந்தும்.

இதுவரை ஒரு இந்தியருக்கும் கூட கொரோணா வைரஸ் தாக்கம் உறுதி செய்யப்படவில்லை. எல்லாம் அறிகுறிகளை வைத்தே தனிமைப்படுத்தப்பட்டு உள்ளனர். அறிகுறிகள் குறைந்தவுடன் வீட்டு காவலில் இருந்து விடைபெறுகின்றனர். ஆனால் அச்சமும் பீதியும் சாதாரண காய்ச்சல் உள்ளவர்களை கூட மூச்சுதினற வைக்கிறது.


உண்மையில் கொரோணா வைரஸை கண்டறியயும் மருத்துவ முறைகள் போதிய அளவில் இந்தியாவில் இல்லை. அதே நேரத்தில் கொரோணா பாதிப்பை எதிர்கொள்ளும் மருந்துகள் இந்தியாவில் ஏராளமாக உள்ளன.

உதாரணத்திற்கு டெங்கு காய்ச்சலுக்கு இன்றுவரை அலோபதி மருத்துவத்தில் மருந்து இல்லை. ஆனால் பப்பாளி இலை சாறு, நிலவேம்பு கசாயம் இரண்டின் உதவியுடன் டெங்குவை எளிதாக எதிர்கொண்டு வருகிறது தமிழகம். தற்போது கூட கொரோணா அறிகுறியுள்ள ஒருவரை முற்றிலும் குணப்படுத்தி உள்ளது தமிழகம்.

ஜனவரி இறுதி வாரம் முதல் தமிழகம் எங்கும் ஒருவித விச காய்ச்சல் பரவியது. அதில் நானும் பாதிக்கப்பட்டேன். பொதுவாக காய்ச்சலுக்கு நான் எடுத்துக்கொள்ளும் மருந்து பாரசிட்டமால். ஆனால் இந்த முறை பாரசிட்டமால் மாத்திரை, ஊசி எதுவும் பலன் தரவில்லை.

இருமல், தும்மல், மூச்சு திணறல், நெச்சில் கடுமையான குளிர்ச்சி என உடல் தொடர்ந்து சோர்வடைந்து வந்தது. இரத்த பரிசோதனையில் எந்த கிருமி தாக்கமும் இருப்பது தெரியவில்லை. டாக்டர் கொரோணாவாக இருக்குமோ என்று கிண்டல் செய்தார். அப்படியானால் நான் தமிழக சுகாதார துறையின் ஸ்பெசல் கெஸ்ட் என பதில் கிண்டலுடன் விடைபெற்றேன்.

நிலவேம்பு கசாயம், மணிக்கு ஒரு முறை சூடான கஞ்சி, ஆவிபிடிக்கும் மாத்திரை, நாட்டுகோழி சூப், நண்டு சூப், துளசி சாறு, தூதுவளை ரசம், இவற்றை எடுத்துக்கொண்டேன். நெஞ்சு பகுதியை தொடர்ந்து வியர்க்க வைத்துக்கொண்டே இருந்தேன். இதனால் எனக்கு மூச்சு விடுவதில் சிரமம் ஏற்படவில்லை. உடலின் நீர்சத்தை சமநிலையாக வைத்தேன். சரியாக 21 நாளில் முழுமையாக மீண்டு விட்டேன். இதே மருந்துகள் தான் என் மகனுக்கும் மனைவிக்கும்.

என் சளி இருமலுக்கு காரணம் கொராணாவா என்பது தெரியாது. ஆனால் இன்று கொராணாவுக்கு கூறப்படும் அத்தனை அறிகுறிகளும் இருந்தது.

டெங்கு காய்ச்சல் நிலவேம்பின் முன்பு சாதாரண காய்ச்சலாக தோற்றது. அப்படியே ஆகட்டும் கொராணாவுக்கும். 

தயவுகூர்ந்து விழிப்புணர்வு என்ற பெயரில் பயத்தை பரப்பாதீர்கள். கொராணாவில் யாரும் இறக்கவில்லை. உலகம் முழுவதும் பயத்தால் தான் பத்தாயிரம் உயிர்கள் பறிக்கப்பட்டு உள்ளது.

முற்றும். நன்றி.

21/03/2020

பதஞ்சலி யோகா சூத்திரம் - தியானம் 2

தியானம் குறித்து பல இலக்கிய நூல்கள் இருந்தாலும் முதன்மையாக கருதப்படுவது பதஞ்சலி யோக சூத்திரம். பதஞ்லி யோக சூத்திரம் நாத்திகர்களால் பின்பற்றப்படுவது.

ஆன்மா, ஒற்றை கடவுள், தேவலோகம் இவற்றின் அடிப்படையில் அமைந்தது வேத மதங்கள். இவற்றை ஆபிரகாமிய மதங்கள் என்றும் அழைக்கிறோம். இந்த ஆபிரகாமிய மதங்களை பின்பற்றுபவர்கள் ஆத்திகர் எனப்படுகின்றனர். வேதத்தை பின்பற்றாமல் பல கடவுள் கொள்கையை பின்பற்றுபவர்கள் நாத்திகர்கள் எனப்படுகின்றனர்.

அதன் அடிப்படையில் பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் நாத்திக கொள்கைகளை தாங்கி நிற்கிறது.

பதஞ்சலி யோக சூத்திர நூல் மோட்சம் அடைய தேவையான தியானத்தை வலியுறுத்துகிறது. இங்கு மோட்சம் என்பது தமிழ் இலக்கியங்கள் வியம்பும் வீடுபேற்றை வலியுறுத்துகிறது. 

வேத மதங்கள் மோட்சம் என தேவலோகத்தை வலியுறுத்துகின்றன. பைபிள், குறான், பகவத்கீதை உட்பட வேதங்கள் மோட்சம் என கடவுளின் உலகை குறிக்கின்றன. பூமியில் மனிதர்களுக்குள் பிறப்பு எடுத்துள்ள ஆன்மா, மரணத்திற்கு பின்னர் கடவுளின் உலகிற்கு செல்கிறது என்பதே வேத மதங்களின் மோட்சம் சார்ந்த கொள்கை.

இந்திய பூர்வீக மக்களின் மோட்சம் சார்ந்த கொள்கை மத வேதங்களில் இருந்து வேறுபட்டது. மோட்சம் என கடவுளின் தேவலோகத்தை பூர்வகுடி இந்தியர்கள் ஏற்பதில்லை. மாறாக வீடுபேறு என்ற கொள்கை உடையவர்களாக உள்ளனர். மனிதர்கள் மரணத்திற்கு பின்னர் மீண்டும் வேறு ஒரு உயிராக பிறக்கின்றனர். தொடந்து இவ்வாறு பிறப்பு எடுப்பவர்கள். பிறவாமல் இருப்பதை வீடுபேறு என அழைக்கின்றனர்.


பிறவா நிலையை அடைவதையே பதஞ்சலி முனிவரும் மோட்சம் என குறிப்பிடுகிறார். பதஞ்சலி யோக சூத்திரத்தில் மோட்சம் கைவல்யம் என்ற பெயரில் வியம்ப பட்டு உள்ளது. கைவல்யத்தை கைலாசம் என்று விளக்கிக்கொள்வோரும் உண்டு.

பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் சமாதி, சாதனை, விபூதி, கைவல்யம் என்ற நான்கு பிரிவுகளில் 8 நிலைகளில் தியானத்தை போதிக்கிறது.

1.தவிர்க்க வேண்டியவை,(யமக), 2.கடைபிடிக்க வேண்டியவை(நியமக), 3.இருக்கை(ஆசனம்), 4.மூச்சை கையாளல்(பிரணாயாமம்), 5.புலன்களை கையாளல்(பிரத்தியாகாரம்), 6.மனதை கையாளல்(தாரணம்), 7.தவம்(தியானம்), 8.வீடுபேறு(சமாதி) என்ற 8 நிலை தியானத்தை பற்றி பேசுவதே பதஞ்சலி யோக சூத்திரம்.

1. உயிர்களை துன்புறுத்தல், பொய், திருட்டு, காமம், ஆசை இந்த ஐந்தையும் தியானம் செய்பவர் தவிர்க்க வேண்டும்.

2. துய்மை, நிறைவு, பொறுமை, அறிவு, பக்தி இந்த ஐந்தையும் தியானம் செய்பவர் கடைபிடிக்க வேண்டும்.

3. எப்படி அமர்ந்து தியானம் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பது குறித்து ஆசனம் பகுதியில் விளக்கப்படுகிறது. உடல் தூய்மையும், முழுமையான உடல் திறனும் தியானம் செய்பவருக்கு இருக்க வேண்டும். அமரும் இருக்கை கிடைமட்டமாக சமமாக இருத்தல் வேண்டும். கை, கால்கள், முதுகுதண்டு, கழுத்து, தலை உட்பட ஐந்து உடல் பகுதிகள் திடத்துடன் இருக்கும்படி அமர வேண்டும் என்பது பற்றி ஆசனம் பகுதியில் விளக்கப்படுகிறது.

4. சரியான ஆசனத்தில் அமர்ந்தவர் உடலின் உள்ளுருப்புகளை நிலைநிறுத்துவம் வகையில் எவ்வாறு மூச்சு பயிற்சி செய்ய வேண்டும் என்பது குறித்து பிரணாயாமம் பகுதியில் விளக்கப்படுகிறது. சூழலுக்கு ஏற்ப மூச்சை வேகமாக, மெதுவாக, சீராக உள்ளிழுத்து நிறுத்தி வெளியிடும் பயிற்சியே பிராணாயமம். மூச்சை கையால்வதால் சூழியல் காற்றால் தியானத்திற்கான தவம் தடைபடாது என்கிறார் பதஞ்சலி முனிவர்.

5. தியானத்தின் போது புலன் உறுப்புகளை கையாளுதல் பற்றி பிரத்தியாகாரம் பகுதியில் விளக்கப்படுகிறது. கண், காது, மூக்கு, வாய், உடல் என்ற ஐம்புலன்களை நற்செயல்களுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும். அடிப்படை தேவைகளுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும், காமத்திற்கு பயன்படுத்துதலை முற்றிலும் தவிர்க்க வேண்டும். இதனால் தியானம் தடையின்றி நடைபெற உதவும் என்கிறார் பதஞ்சலி முனிவர்.

6. தியானத்திற்கு மன ஒருமுகம் மிக முக்கியம். பல சிந்தனைகளை தவிர்த்து ஒற்றை சிந்தனையில் மனதை கையாள வேண்டும். இதற்கு மனதை எதாவது ஒரு பொருளின் மீது குவித்தல் வேண்டும். மனதை எப்படி ஒருமுக ப்படுத்துவது என்பது குறித்து மனதை கையாளல் பகுதில் விளக்கப்படுகிறது. மனதின் சிந்தனையை நிலையான ஒரு பொருளின் மீது (உதாரணத்திற்கு கடவுள் சிலை, சூரியன், நிலா, மலை) மட்டும் வைத்திருப்பது மன ஒருமுகம் எனப்படுகிறது.

7. மன ஒருமுகத்தில் தொடர்ந்து பொறுமையாக இருத்தல் தியானம் எனப்படுகிறது. சுய மற்றும் சூழியல் எண்ணங்கள் தவிர்த்து, ஒற்றை பொருள் சிந்தனையில் தொடர்ந்து இருத்தல் தியானம் எனப்படுகிறது.

8. ஒற்றை பொருள் சிந்தனையில் இருக்கும் தொடர் தியானம் ஒரு கட்டத்தில் அந்த பொருளோடு நம்மை ஒன்றிவிடுகிறது. அந்த பொருள்வேறு நாம் வேறு அல்ல. இரண்டும் ஒன்றே என்ற ஒற்றை நிலையை மனம் அடைகிறது. அப்படி அடையும் ஒற்றை நிலையை சமாதி என்கிறார் பதஞ்சலி முனிவர்.

இப்படி ஒற்றை நிலையை அடைவதால் நாமும் பிரபஞ்சமும் ஒன்றாகிப்போகிறோம். இந்த நிலையே கைவல்யம், இதுவே மோட்சம், இதுவே சமாதி. 

இந்த நிலையில் நமது மனதில் வேறு புதிய எண்ணங்கள் பிறப்பது இல்லை. எண்ணங்களால் வரும் பொருள்கள் இருப்பது இல்லை. எண்ணங்களால் வரும் புதிய வித்துகள் பிறப்பது இல்லை. வித்துக்களே இல்லாத நிலையில் உயிர்களோ, பொருட்களோ இல்லை என பதஞ்சலி யோக சூத்திரத்தை முடிக்கிறார் பதஞ்சலி முனிவர்.

இப்படி சமாதி அடைவது சாத்தியமா? சமாதி அடைந்தால் என்னதான் பயன்?

அடுத்த பகுதியில்.. தொடரும்... 

15/03/2020

யோகாசனமா? ஓகாசனமா? - தியானம் 1

தியானம் என்றதும் நினைவுக்கு வருவது புத்தர், விவேகானந்தர், பதஞ்சலி.

தியானம் குறித்து வடஇந்திய இலக்கியங்களே அதிகமாக பேசுகிறது. தமிழ் இலக்கியங்கள் தியானத்திற்கு அவ்வளவு முக்கியத்துவம் தரவில்லை.

ஆபிரகாமிய மதங்கள், புத்தம், சைனம், போன்றவை தியானத்தை வலியுறுத்துகின்றன. இந்து மதத்தில் தியானம் என்பது பொறுமையோடு நின்றுவிடுகிறது. தியானத்தால் பெரிய மாற்றங்களை பெற முடியாது என்பதே இந்து மத கோட்பாடு.

தியானம் என்றால் என்ன? தியானம் எதற்கு பயன்படுகிறது? தியானத்தால் கிடைக்கும் பலன்கள் என்ன? என்பவை குறித்த அடிப்படை புரிதல் அவசியம். இந்த புரிதல் இருந்தால் தியானத்திற்காக இழக்கும் நேரத்தையும், தியானத்தின் பெயரில் ஏமாற்றப்படும் மன உளைச்சலையும் தவிர்க்கலாம்.

தியானம் என்ற சொல்லுக்கு பொறுமை என்று அர்த்தம். ஆனால் இன்றைய உலகில் மனிதர்களால் அவ்வளவு பொறுமையாக இருக்க முடியாது. அதனால் தியானத்தை விட்டு யோகம், மற்றும் பக்தியை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டனர். தியானத்தை விட யோகம் அதிக வருவாய் ஈட்டுவதால் யோக பயிற்சி மையங்கள் புற்றீசலாக பெருகி வருகின்றன.

பக்தி போரடித்து போனவர்களுக்கு தியானம் உயர்வாக தெரிந்தது. தியானத்திற்கான பொறுமை இல்லாதவர்களுக்கு யோகம் எளிதாக தெரிந்தது. யோகத்தில் திருப்தி அடையாதவர்கள் மோட்சத்திற்கான இடம் தேடுகிறார்கள். ஆக எல்லாமே ஒரு வித மன உளைச்சலையே மிச்சப்படுத்துகின்றன. 

அது என்ன தியானம், பக்தி, யோகம், மோட்சம்? தியானத்திற்கும் பக்திக்கும், யோகத்திற்கும் மோட்சத்திற்கும் என்ன தொடர்பு?

தியானத்தை பற்றி ஆய்வு செய்யும் போது முதலில் வந்து நிற்பது பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் என்ற நூல். பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் முழுக்க முழுக்க தியானத்தை பற்றி மட்டுமே பேசுகிறது. ஆனால் தற்போது பதஞ்சலி யோகத்தை  உடற்பயிற்சியுடன் தொடர்புபடுத்தி வியாபாரம் செய்கின்றனர்.

ஆசனம் வேறு! தியானம் வேறு! முதலில் இந்த இரண்டுக்குமான வேறுபாட்டை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆசனம் என்பது உடற்பயிற்சி தொடர்புடையது. தியானம் என்பது மனபயிற்சி தொடர்புடையது.

உடற்பயிற்சிக்கும் மனபயிற்சிக்கும் நீண்டநெடிய வேறுபாடு உண்டு. உடற்பயிற்சி என்பது எதார்த்தமானது. மனபயிற்சி என்பது மாயையானது, போலியானது.

பதஞ்சலி யோக சூத்திர நூல் மோட்சம் அடைய தேவையான தியானத்தை வலியுறுத்துகிறது. சமாதி, சாதனை, விபூதி, கைவல்யம் என்ற நான்கு பிரிவுகளில் 8 நிலைகளில் தியானத்தை போதிக்கிறார் பதஞ்சலி முனிவர்.


பதஞ்சலி யோகசூத்திரத்தில் ஆசன நிலைகள் விளக்கப்படுவதில்லை. மோட்சம் அடைய தியானம் உதவுகிறது. தியானத்திற்கு யோகாசனம் உதவுகிறது என மட்டுமே பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் குறிப்பிடுகிறது. ஆசன நிலைகள் தமிழக சித்தரியல் இலக்கியங்களிலேயே விளக்கப்பட்டு உள்ளன.

யோகசனம் என்பது ஓகாசனம் என்ற தமிழ்சொல்லின் சமஸ்கிருத மொழிபெயர்ப்பு. சித்தர்கள் மூச்சுபயிற்சியை ஓகாசனமாக குறிப்பிட்டு உள்ளனர். ஓகாசனம் என்பது பல ஆசனங்களில் மூச்சுபயிற்சி என்ற ஒரு ஆசனம் மட்டுமே. இதை தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள். அப்போது தான் உங்களுக்கு ஓகாசனத்திற்கும், யோகாசனத்திற்கும் உள்ள வேறுபாட்டை புரிந்து கொள்ள முடியும்.

இன்று யோகசனம் என்ற பெயரில் வட இந்தியாவில் ராம்தேவும், தென்னிந்தியாவில் ஜக்கி வாசுதேவும் செய்வது வெற்று கூத்துக்களே. (இந்த வார்த்தைகள் கடுமையானதாக இருக்கலாம். ஆனால் ஓகாசனத்திற்கும் யோகசனத்திற்கும் உள்ள வேறுபாட்டை புரிந்துகொள்ளும்போது உங்களுக்கே இந்த ரௌத்திரம் வந்துவிடும்.)

யோகம் என்றால் தவம் என்று பொருள், தவம் என்றால் தியானம் என்று பொருள். அல்லாமல் யோகம் என்றால் ஆசனம் என்று பொருள் அல்ல! ஆசனம் வேறு! யோகம் வேறு! ஆசனம் என்பது உடற்பயிற்சி தொடர்புடையது. யோகம் என்பது தியானம் என்ற மனப்பயிற்சியுடன் தொடர்புடையது.

தியானம் செய்வதற்கான படிப்படியான நிலைகளில் ஒன்று மட்டுமே யோகாசனம். அதாவது ஓகாசனம். இன்னும் தெளிவாக சொன்னால் மூச்சு பயிற்சி! சமஸ்கிருதத்தில் பிரணாயாமம்! அவ்வளவு தான். மூச்சு பயிற்சி அல்லாமல் வேறு எந்த ஆசனங்களும் பதஞ்சலி யோகாசனத்தில் இல்லை. 

மூச்சு பயிற்சி மட்டுமே யோகாசனம். அல்லாமல் பிற உடல் பயிற்சிகள் யோகாசனம் ஆகாது. பிற உடற்பயிற்சிகள் ஆசனம் என்ற பெயரில் சித்தர் இலக்கியங்களில் ஏராளம் உள்ளன.

உதாரணத்திற்கு சிரசாசனம், பத்மாசனம், சிம்மாசனம் என பல ஆசனங்கள் உள்ளன. இவற்றை எல்லாம் யோகாசனம் என்ற ஒற்றை சொல்லுக்குள் அடக்குவது மடத்தனம். அந்த மடத்தன ஆசனத்தின் மீது அமர்ந்தே இன்று உலகம் முழுவதும் பல யோகா பயிற்சி மையங்கள் கொடிகட்டி பறக்கின்றன.

ஆசனத்திற்கும் யோகாசனத்திற்கும் வித்தியாசம் தெரியாமல் பள்ளி குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை வியாபார உலகின் வித்துக்களாக மாறிவிட்டனர்.

வித்துக்களாக மாறக்கூடாது என்பதே பதஞ்சலி யோகத்தின் கடைசி சூத்திரம். ஆனால் அதுவே புரியாமல் பதஞ்சலியின் பெயரில் யோகா மையங்கள் செயல்படுவது உச்சகட்ட கேலிகூத்து. 

உண்மையில் பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் என்றால் என்ன?

ஓம் என்ற மூச்சில் யோகாசனம் என்ற தியான நிலையை அடைவது எப்படி?

அடுத்த பகுதியில் பார்க்கலாம்..

தொடரும்...

13/03/2020

மரணத்தை வெல்லும் மருந்து - நவீன சித்த மருத்துவம் 5

மருந்துவத்தை விட மருந்து மிக முக்கியமானது. சரியான மருந்தை கொடுத்துவிட்டால் உடல் சுயமாக மருத்துவம் செய்துகொள்ளும்.

மருந்தை மூன்றாக பிரிக்கலாம். 1. உணவு வழி மருந்து, 2. இரத்த வழி மருந்து, 3. காற்று வழி மருந்து.

வாய்வழியாக உட்கொள்ளும் உணவு, தண்ணீர், மாத்திரைகள், மருந்துகள் எல்லாம் உணவு வழி மருந்தைச் சார்ந்தவை.

ஊசி வழி செலுத்தப்படும் மருந்துகள், காயங்களுக்கு மேல் பூசப்படும் ஆயில்மெண்ட், கிரீம், பொடி, உட்பட வகை மருந்துகள் இரத்தத்தின் வழி மருந்தைச் சார்ந்தவை.

ஆவிபிடித்தல், புகைபிடித்தல், சுவாசித்தல் ஆகியவை காற்றின் வழி செலுத்தும் மருந்துகள்.

சித்த மருத்துவத்தில் காற்று வழி மருந்துகள் தனிச்சிறப்பை பெற்றுள்ளன. ஆங்கில மருத்துவத்தில் ஊசியின் வழி செலுத்தும் மருந்துகளுக்கு இணையானது சித்த மருத்துவத்தில் காற்று வழி மருந்துக்கள். 

ஊசி மருந்துகளை போல காற்றுவழி மருந்துகள் உடனடி நிவாரணத்தை தருகின்றன. அதே நேரத்தில் ஊசியைப் போல் பக்கவிளைவுகளை தருவதில்லை.

சித்த மருத்துவத்தில் காற்று வழி மருந்துகள் முறைப்படுத்தப் படாமல் உள்ளன. குறிபிட்ட சில மருந்துவர்கள் மட்டுமே இதை செய்கின்றனர்.

சாம்பிராணி புகை, வரமிளகாய்+குறுமிளகு+உப்பு+துளசி புகை, வேப்பிலை ஆவிபிடித்தல் போன்றவை பொதுவான காற்றுவழி மருந்துகள்.

மூலிகைகளை மருத்துவர் தன் வாயில் மென்று காற்றை நோயாளியின் மூக்கு மற்றும் காதுகளில் ஊதுதல் மற்றொருவகை காற்று மருந்து. இப்படி பலவகை காற்று மருந்துகள் சித்த மருத்துவத்தில் உள்ளன. ஆனால் இவை அடிப்படை அளவில் கூட முறைப்படுத்தப் படாமல் உள்ளன.

சித்த மருத்துவத்தில் இரத்த வழி மருந்துகள் முற்றிலும் தவிர்க்கப்படுகின்றன. இரத்த வழி மருந்துகளுக்கு மாற்றாக காற்று மற்றும் நிணநீர் வழி மருந்துகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

சித்த மருந்துவத்தில் இரத்தம் சார்ந்த மருந்துகள் நிணநீர் வழியாகவே செலுத்தப்படுகிறது. காயங்களில் வழியும் நிணநீர்கள் மீது மருந்தை பூசுவதால் அவை இரத்தத்தில் கலக்கின்றன. நிணநீருடன் இணைந்து கலப்பதால் பக்கவிளைவுகள் குறைக்கப்படுகிறது.

நிணநீரையே மருந்தாக பயன்படுத்தும் வழக்கம் சித்த மருத்துவத்தில் உண்டு. நோயாளியின் இரத்த உறவினரின்  எச்சில், சிறுநீர் இவற்றுடன் தாவர சாம்பலை சேர்த்து நிணநீர் மருந்தாக பயன்படுத்தப் படுகிறது.

காற்று, நிணநீர் மருந்துகள் பயன்பாட்டில் இருந்தாலும் உணவு மருந்தே சித்த மருத்துவத்தின் முக்கிய மருந்தாக உள்ளது. ‘‘உணவே மருந்து’’ என்பதே சித்தமருத்துவத்தின் சித்தாந்தம். அந்த வகையில் அன்றாட உணவுடன் மருந்தை இணைத்தே உண்கின்றனர் தமிழர்கள்.
கட்டுரையின் இறுதிக்கு வந்துவிட்டோம். நவீன சித்த மருத்துவம் குறித்து சுருக்கமாகப் பார்த்து நிறைவு செய்யலாம்.

ஆங்கில மருத்துவம் பொது மருத்துவமாக அங்கீகாரம் பெற முக்கிய காரணம் அதன் வெளிப்படை தன்மையும், காலத்திற்கு ஏற்ப நவீனப்படுவதும் தான்.

சித்தமருத்துவத்திலும் வெளிப்படை தன்மையும், நவீனமும் மிக அவசியமாக உள்ளது. சித்த மருத்துவம் என்பது நாள்பட்ட நோய்களுக்கான மருத்துவமோ, இரகசிய நோய்களுக்கான மருத்துவமோ அல்ல. அது உலகின் பொது மருத்துவம். ஆங்கில மருத்துவத்திற்கு இணையான எல்லா நவீன தன்மையும் கொண்டதே சித்த மருத்துவம்.

90% நோய்கள் பொதுவான நோய்கள் தான். பொதுவான நோய்களுக்கான மருந்துக்கள் ஆங்கில மருத்துவத்தில் நவீனமாகவும் வெளிப்படை தன்மையுடனும் உள்ளது.

உதாரணமாக காய்ச்சலை அடக்க பாரசிட்டாமால் மருந்து வெளிப்படையாக உள்ளது. மாத்திரை, மருந்து, ஊசி, காற்று என அனைத்திலும் நவீன முறையில் கிடைக்கிறது. பாரசிட்டாமால் மருந்தின் வேலையை சித்த மருந்துக்களான துளசியும் நிலவேம்பும் எளிதாக செய்கின்றன.

இன்று தமிழகத்தின் எல்லா மருந்து கடைகளிலும் வெளிப்படையாக கிடைக்கிறது நிலவேம்பு பொடி. மாத்திரை, மருந்து, பொடி என நவீன வடிவங்களில் நிலவேம்பு கிடைக்கிறது. குழந்தைகள் முதல் வயதானவர் வரை நேரடியாக பயன்படுத்தும் நவீனத்தை பெற்றுள்ளது நிலவேம்பு.

சின்னச் சின்ன காய்ச்சல்களுக்கு மருத்துவரை அணுகாமல் பாரசிட்டமால் பயன்படுத்துவதை போல நிலவேம்பை பயன்படுத்த முடிகிறது. பழக்கப்பட்டவர்கள் பாராசிட்டமாலை தவிர்த்து நிலவேம்பையே பயன்படுத்த துவங்கி விட்டனர். இது சித்தமருத்துவத்தின் மகத்தான சாதனைகளுள் ஒன்று.

நிலவேம்பு போல பொது நோய்களுக்கான அனைத்து சித்த மருந்துகளும் நவீனபட வேண்டும். சித்த மருத்துவத்தின் பொது மருந்துகளை வெளிப்படை தன்மைக்கு கொண்டுவர வேண்டும். எல்லா மருத்துக்களையும் முறைப்படுத்தி, நவீனப்படுத்தி, வெளிப்படையாக வைக்க வேண்டும். இது நிகழுமானால் அதுவே மரணத்தை வெல்லும் மருந்தாக அமையும்.

சித்த மருத்துவத்தை நவீனப்படுத்த அரசு முன்வர வேண்டும். தனியார் ஆராய்ச்சிகள் வெளிப்படையாக வேண்டும். அவற்றிற்கான அங்கீரத்தை தர மக்கள் முன்வர வேண்டும். இது நிகழ்ந்தால் ஆங்கில மருத்துவத்தின் பெரியண்ணன் போக்கு மாறும். சித்த மருத்துவமும் பொது மருத்துவத்தின் ஒரு அங்கமாகும்.

முற்றும். நன்றி...

07/03/2020

மருத்துவ முறைகள் - நவீன சித்த மருத்துவம் 4

நோய்களை தீர்க்க இரண்டு வழிகளை கையாளலாம்.
1. மருந்து, 2. மருத்துவம்

மருத்துவத்தை மூன்றாக பிரிக்கலாம்.

1. மருந்து வழி மருத்துவம், 2. அறுவை சிகிச்சை மருத்துவம்,
3. உடலியல் மருத்துவம். 

இதில் மூன்றையுமே தன்னகத்தே கொண்டது சித்த மருத்துவம். தற்போது சித்த மருத்துவத்தில் அறுவை சிகிச்சை கைவிடப்பட்ட ஒன்றாக உள்ளது. காரணம் உலகளாவிய மருத்துவ கட்டுப்பாடுகள் தான்.

மருந்து வழி மருத்துவமானது சித்த மருத்துவம், ஆங்கில மருத்துவம் உட்பட எல்லா மருத்துவ முறைகளிலும் கடைபிடிக்கப்படுகிறது.

நோயின் தன்மைக்கு ஏற்ப மருந்தை 1. உணவு வழியாக, 2. இரத்தத்தின் வழியாக, 3. நேரடியாக செலுத்துதல் என்ற அடிப்படையில் மருந்து வழி மருத்துவம் செயல்படுகிறது.

அறுவை சிகிச்சை என்பது நோயுற்ற உடலின் பாகங்களை அறுத்து அகற்றுதல் அல்லது அறுத்து சீர்செய்தல் என்ற அடிப்படையில் செயலாற்றுகிறது.

அறுவை சிகிச்சை என்பது சித்த மருத்துவம் உட்பட எல்லா மருத்துவ முறைகளிலும் நடைமுறையில் இருந்த ஒன்று தான். ஆனால் அரிய மருத்துவ முறை என்பதால் அறுவை சிகிச்சை பொது மருத்துவத்தில் இருந்து தனித்துவம் ஆக்கப்பட்டுள்ளது.

பொதுவாக நாம் கருதுவது போல அறுவை சிகிச்சை என்பது ஆங்கில மருத்துவத்திற்கு மட்டும் உரியது அல்ல. ஆங்கில மருத்துவத்தில் இருந்து தனித்துவப் படுத்தப்பட்டது தான் அறுவை சிகிச்சை. 

அறுவை சிகிச்சை என்பது தனி மருத்துவ முறை. உடல் உறுப்புகளை நீங்குதல் மற்றும் சேர்த்தல் என்பது மனிதகுல வாழ்க்கை முறையில் பெரும் மாற்றங்களை கொண்டுவரக் கூடியது. இது மதசட்டங்களுடனும் முரண்பாடு கொண்டது. இந்த தனித்துவ காரணங்களால் சித்த மருத்துவம், ஆங்கில மருத்துவம் உட்பட உலகின் அனைத்து மருத்துவ முறைகளில் இருந்தும் அறுவை சிகிச்சை பிரித்து வைக்கப்பட்டு உள்ளது. 


உடலியல் மருத்துவமானது மருந்தில்லா மருத்துவம் என பொதுவாக அழைக்கப்படுகிறது. சில உடல் அசைவுகள் வழி உடலின் நோய் எதிர்ப்பு ஆற்றலை துண்டுதலே உடலியல் மருத்துவம் எனப்படுகிறது.

உடலுக்கு ஒய்வு அளித்தல் உடலியல் மருத்துவத்தின் முதன்மை மருத்துவமாக பார்க்கப்படுகிறது.

நன்னம்பிக்கை, உடற்பயிற்சி, மனஅமைதி, ஆழ்ந்த உறக்கம் என்பவை உடலியல் மருத்துவத்தின் படிநிலைகள்.

மருந்து மருத்துவமா? அறுவை மருத்துவமா? உடலியல் மருத்துவமா? மூன்றில் எது சிறந்தது என்றால் மூன்றுமே தேவையானது தான்.

சித்த மருத்துவத்தை பொருத்தவரை பொதுவாக வாத நோய்களுக்கு உடலியல் மருத்துவம் சிறந்த பலனை தருகிறது. பித்த, கப நோய்களுக்கு மருந்து மருத்துவம் நல்ல தீர்வாக உள்ளது. அறுவை சிகிச்சை என்பது அரிதிலும் அரிதாக செய்யப்படுகிறது.

மருத்துவத்தைப் பற்றி பார்த்துவிட்டோம். இனி மருந்தை குறித்தும் சுருக்கமாக பார்த்து சித்த மருத்துவத்தின் இறுதிக்கு கடந்து விடலாம்.

மருத்துவத்தை போல மருந்தையும் மூன்றாக பிரிக்கலாம். 1. உணவு வழி மருந்தை செலுத்துதல், 2. இரத்தத்தில் நேரடியாக செலுத்துதல், 3. சுவாச காற்றின் வழி செலுத்துதல்.

சித்த மருத்துவத்தில் பொதுவாக உணவு வழி மருந்து பயன்பாடே அதிகமாக உள்ளது. உணவின் வழி மருந்தை தருவதால் மருந்தின் அளவு துள்ளியமாக இருக்கிறது. அதிகப்படியான மருந்தை கழிவாக வெளியேற்றுவது எளிதாக உள்ளது. மருந்து உணவின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதால் பக்க விளைவுகள் தவிர்க்கப்படுகிறது.

ஆங்கில மருத்துவத்தில் வாய் வழியாக கொடுக்கப்படும் மருந்து மற்றும் மாத்திரைகள், உணவு மருத்தின் ஒரு அங்கம் தான். ஆங்கில மருந்து மாத்திரைகள் பதப்படுத்தப்பட்டவை. சித்த மருத்துக்கள் பதப்படுத்தப்படாதவை அவ்வளவு தான் வேறுபாடு. மற்றபடி பாரசிட்டாமால் மாத்திரைக்கும், துளசிச்சாருக்கும் எந்த வித்தியசமும் இல்லை.

ஆங்கில மாத்திரைகள் கெமிக்கல்., சித்த மருத்துவம் இயற்கை என்பது எல்லாம் வெற்றுப்பேச்சுகளே. நாம் இயற்கை உணவாக உண்டாலும், கெமிக்கலாக உண்டாலும் உடலுக்கு கெமிக்கல்கள் தான் தேவை.

உணவில் உள்ள தேவையான கெமிக்கல்களை எடுத்துக்கொண்டு மற்றவற்றை கழிவாக உடல் வெளியேற்றி விடும். எனவே மருந்து உணவா? கெமிக்கலா என்று விவாதம் செய்வதில் அர்த்தம் இல்லை. 

இரத்தத்தின் வழி மருந்தை செலுத்துதல் கொஞ்சம் அபாயகரமானது. இயன்றவரை தவிர்க்கலாம். சித்த மருத்துவத்தில் அரிதினும் அரிதாகவே இரத்தத்தின் வழி மருந்து கொடுக்கப் படுகிறது. ஆனால் ஆங்கில மருத்துவத்தில் இதுவே முதன்மையாக உள்ளது.

ஊசி மூலம் மருந்தை செலுத்துவதால் உடனடி நிவாரணம் கிடைக்கிறது. அதே நேரத்தில்  பக்கவிளைவுகளும் உடனடியாக வந்து விடுகின்றன.

ஊசி வழி மருந்தை செலுத்துவதால் சிறுநீரகத்திற்கு அதிகப்படியான வேலைப் பளுவை தருகிறோம். மேலும் நிணநீர் பாதைகளும் பாதிக்கப்படுகின்றன. அதிகப்படியான மருந்து உடலியல் செயல்பாட்டை கடுமையாக பாதிக்கின்றன.  இதனாலேயே சித்த மருத்துவத்தில் ஊசி தவிர்க்கப்பட்டு உள்ளது.

காற்றின் வழி மருந்தை தருவது சித்த மருத்துவத்திற்கே உரிய தனிச்சிறப்பாக உள்ளது.

அது என்ன காற்று மருத்துவம்?

ஆங்கில மருத்துவர்களுக்கே ஆச்சரியத்தை தரும் சித்த மருத்துவத்தின் காற்றுமருந்து குறித்து அடுத்த இறுதிபகுதியில் பார்க்கலாம்.

தொடரும்...