21/03/2020

பதஞ்சலி யோகா சூத்திரம் - தியானம் 2

தியானம் குறித்து பல இலக்கிய நூல்கள் இருந்தாலும் முதன்மையாக கருதப்படுவது பதஞ்சலி யோக சூத்திரம். பதஞ்லி யோக சூத்திரம் நாத்திகர்களால் பின்பற்றப்படுவது.

ஆன்மா, ஒற்றை கடவுள், தேவலோகம் இவற்றின் அடிப்படையில் அமைந்தது வேத மதங்கள். இவற்றை ஆபிரகாமிய மதங்கள் என்றும் அழைக்கிறோம். இந்த ஆபிரகாமிய மதங்களை பின்பற்றுபவர்கள் ஆத்திகர் எனப்படுகின்றனர். வேதத்தை பின்பற்றாமல் பல கடவுள் கொள்கையை பின்பற்றுபவர்கள் நாத்திகர்கள் எனப்படுகின்றனர்.

அதன் அடிப்படையில் பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் நாத்திக கொள்கைகளை தாங்கி நிற்கிறது.

பதஞ்சலி யோக சூத்திர நூல் மோட்சம் அடைய தேவையான தியானத்தை வலியுறுத்துகிறது. இங்கு மோட்சம் என்பது தமிழ் இலக்கியங்கள் வியம்பும் வீடுபேற்றை வலியுறுத்துகிறது. 

வேத மதங்கள் மோட்சம் என தேவலோகத்தை வலியுறுத்துகின்றன. பைபிள், குறான், பகவத்கீதை உட்பட வேதங்கள் மோட்சம் என கடவுளின் உலகை குறிக்கின்றன. பூமியில் மனிதர்களுக்குள் பிறப்பு எடுத்துள்ள ஆன்மா, மரணத்திற்கு பின்னர் கடவுளின் உலகிற்கு செல்கிறது என்பதே வேத மதங்களின் மோட்சம் சார்ந்த கொள்கை.

இந்திய பூர்வீக மக்களின் மோட்சம் சார்ந்த கொள்கை மத வேதங்களில் இருந்து வேறுபட்டது. மோட்சம் என கடவுளின் தேவலோகத்தை பூர்வகுடி இந்தியர்கள் ஏற்பதில்லை. மாறாக வீடுபேறு என்ற கொள்கை உடையவர்களாக உள்ளனர். மனிதர்கள் மரணத்திற்கு பின்னர் மீண்டும் வேறு ஒரு உயிராக பிறக்கின்றனர். தொடந்து இவ்வாறு பிறப்பு எடுப்பவர்கள். பிறவாமல் இருப்பதை வீடுபேறு என அழைக்கின்றனர்.


பிறவா நிலையை அடைவதையே பதஞ்சலி முனிவரும் மோட்சம் என குறிப்பிடுகிறார். பதஞ்சலி யோக சூத்திரத்தில் மோட்சம் கைவல்யம் என்ற பெயரில் வியம்ப பட்டு உள்ளது. கைவல்யத்தை கைலாசம் என்று விளக்கிக்கொள்வோரும் உண்டு.

பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் சமாதி, சாதனை, விபூதி, கைவல்யம் என்ற நான்கு பிரிவுகளில் 8 நிலைகளில் தியானத்தை போதிக்கிறது.

1.தவிர்க்க வேண்டியவை,(யமக), 2.கடைபிடிக்க வேண்டியவை(நியமக), 3.இருக்கை(ஆசனம்), 4.மூச்சை கையாளல்(பிரணாயாமம்), 5.புலன்களை கையாளல்(பிரத்தியாகாரம்), 6.மனதை கையாளல்(தாரணம்), 7.தவம்(தியானம்), 8.வீடுபேறு(சமாதி) என்ற 8 நிலை தியானத்தை பற்றி பேசுவதே பதஞ்சலி யோக சூத்திரம்.

1. உயிர்களை துன்புறுத்தல், பொய், திருட்டு, காமம், ஆசை இந்த ஐந்தையும் தியானம் செய்பவர் தவிர்க்க வேண்டும்.

2. துய்மை, நிறைவு, பொறுமை, அறிவு, பக்தி இந்த ஐந்தையும் தியானம் செய்பவர் கடைபிடிக்க வேண்டும்.

3. எப்படி அமர்ந்து தியானம் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பது குறித்து ஆசனம் பகுதியில் விளக்கப்படுகிறது. உடல் தூய்மையும், முழுமையான உடல் திறனும் தியானம் செய்பவருக்கு இருக்க வேண்டும். அமரும் இருக்கை கிடைமட்டமாக சமமாக இருத்தல் வேண்டும். கை, கால்கள், முதுகுதண்டு, கழுத்து, தலை உட்பட ஐந்து உடல் பகுதிகள் திடத்துடன் இருக்கும்படி அமர வேண்டும் என்பது பற்றி ஆசனம் பகுதியில் விளக்கப்படுகிறது.

4. சரியான ஆசனத்தில் அமர்ந்தவர் உடலின் உள்ளுருப்புகளை நிலைநிறுத்துவம் வகையில் எவ்வாறு மூச்சு பயிற்சி செய்ய வேண்டும் என்பது குறித்து பிரணாயாமம் பகுதியில் விளக்கப்படுகிறது. சூழலுக்கு ஏற்ப மூச்சை வேகமாக, மெதுவாக, சீராக உள்ளிழுத்து நிறுத்தி வெளியிடும் பயிற்சியே பிராணாயமம். மூச்சை கையால்வதால் சூழியல் காற்றால் தியானத்திற்கான தவம் தடைபடாது என்கிறார் பதஞ்சலி முனிவர்.

5. தியானத்தின் போது புலன் உறுப்புகளை கையாளுதல் பற்றி பிரத்தியாகாரம் பகுதியில் விளக்கப்படுகிறது. கண், காது, மூக்கு, வாய், உடல் என்ற ஐம்புலன்களை நற்செயல்களுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும். அடிப்படை தேவைகளுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும், காமத்திற்கு பயன்படுத்துதலை முற்றிலும் தவிர்க்க வேண்டும். இதனால் தியானம் தடையின்றி நடைபெற உதவும் என்கிறார் பதஞ்சலி முனிவர்.

6. தியானத்திற்கு மன ஒருமுகம் மிக முக்கியம். பல சிந்தனைகளை தவிர்த்து ஒற்றை சிந்தனையில் மனதை கையாள வேண்டும். இதற்கு மனதை எதாவது ஒரு பொருளின் மீது குவித்தல் வேண்டும். மனதை எப்படி ஒருமுக ப்படுத்துவது என்பது குறித்து மனதை கையாளல் பகுதில் விளக்கப்படுகிறது. மனதின் சிந்தனையை நிலையான ஒரு பொருளின் மீது (உதாரணத்திற்கு கடவுள் சிலை, சூரியன், நிலா, மலை) மட்டும் வைத்திருப்பது மன ஒருமுகம் எனப்படுகிறது.

7. மன ஒருமுகத்தில் தொடர்ந்து பொறுமையாக இருத்தல் தியானம் எனப்படுகிறது. சுய மற்றும் சூழியல் எண்ணங்கள் தவிர்த்து, ஒற்றை பொருள் சிந்தனையில் தொடர்ந்து இருத்தல் தியானம் எனப்படுகிறது.

8. ஒற்றை பொருள் சிந்தனையில் இருக்கும் தொடர் தியானம் ஒரு கட்டத்தில் அந்த பொருளோடு நம்மை ஒன்றிவிடுகிறது. அந்த பொருள்வேறு நாம் வேறு அல்ல. இரண்டும் ஒன்றே என்ற ஒற்றை நிலையை மனம் அடைகிறது. அப்படி அடையும் ஒற்றை நிலையை சமாதி என்கிறார் பதஞ்சலி முனிவர்.

இப்படி ஒற்றை நிலையை அடைவதால் நாமும் பிரபஞ்சமும் ஒன்றாகிப்போகிறோம். இந்த நிலையே கைவல்யம், இதுவே மோட்சம், இதுவே சமாதி. 

இந்த நிலையில் நமது மனதில் வேறு புதிய எண்ணங்கள் பிறப்பது இல்லை. எண்ணங்களால் வரும் பொருள்கள் இருப்பது இல்லை. எண்ணங்களால் வரும் புதிய வித்துகள் பிறப்பது இல்லை. வித்துக்களே இல்லாத நிலையில் உயிர்களோ, பொருட்களோ இல்லை என பதஞ்சலி யோக சூத்திரத்தை முடிக்கிறார் பதஞ்சலி முனிவர்.

இப்படி சமாதி அடைவது சாத்தியமா? சமாதி அடைந்தால் என்னதான் பயன்?

அடுத்த பகுதியில்.. தொடரும்... 

No comments:

Post a comment